Zondag bleef Stefanie slapen. We hadden drie wekkers gezet, om zeker te zijn dat we wakker waren om half vier. Opstaan ging redelijk vlot, waardoor we rond 4.20 u konden vertrekken met de fiets naar het station. Daar hadden we een trein om iets na 5.00u (een trein die voor dit evenement 1 euro kost, ongezien in Frankrijk).
We zaten bij Julia en Chris, twee vrienden van stefanie, in eerste klasse. Na drie uur luxueus gereisd te hebben kwamen we dan aan in ‘Bourg St Maurice’, waar we Sandra, Lis en Anne tegenkwamen. Hier werden we hartelijk verwelkomd met allerlei informatie, een officiële uitnodiging voor het WK, de krant…Daarna was het nog een half uurtje in de bus tot ‘Val d’Isere’. We kwamen net op tijd aan voor het startsein van de afdaling van de mannen. Enorm indrukwekkend, zeker wanneer er een franse atleet aan de beurt was (heel de massa ontplofte dan van enthousiasme). Ik was voor één dag Oostenrijkse, en supporterde voor mijn favoriet Benjamin Raich. Helaas bracht hij er niet veel van terecht…
S middags zijn we dan iets gaan eten op een terras in de zon, met een adembenemend zicht op de bergtoppen. Echt ongeloofelijk mooi. Om 13.00u begon dan de slalom bij de vrouwen, met zowaar een Belgische aan de start. Helaas bracht zij er eveneens niet veel van terecht. Na de slalom zijn we dan als echt freaks aan het liftje gaan staan waar alle skiërs zich voorbereiden voor de slalom.
Tegen vijf uur moesten we terug de bus nemen. Na een leuke terugrit met de trein (weer in eerste klas) kwam ik tegen 11.30u aan op mijn kot. Ik was echt doodop, maar het was echt de moeite waard. Het was echt een prachtig mooie dag, heb weer heel fijne nieuwe mensen leren kennen, kunnen genieten van de mooie natuur en de adembenemende prestaties van de atleten…echt een dag om nooit te vergeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten