lyon

Samen met Jessica, Barbara, Alex, Cam, Stephanie en Inne ben ik naar Lyon geweest. We vertrokken zaterdagochtend. Helaas werd het weer slechter en slechter naarmate we lyon naderde. En inderdaad…toen we aankwamen regende het. Maar desalniettemin begonnen we te wandelen in de stad, na het toeristisch bureau te hebben bezocht. S middags hebben we traditiegetrouw baguettes gekocht en gepicknickt met kaas (en rijstpap). Onderweg kwamen we een groep muzikanten tegen die ongelooflijk goed muziek speelden, ondanks de regen maakten ze enorm veel sfeer en bleef iedereen staan.

Ondertussen heb ik schoenen van 5 euro gekocht (die wonderwel nog best niet zo slecht zitten, en me tenminste passen). Daarna zijn we nog iets gaan drinken in een ‘leffe café’, waar er een leffe ruby bestaat (wat zoeter, heel lekker). Daarna hebben we ons gehaast naar de jeugdherberg, die helemaal aan de andere kant van de stad lag, op een heuveltje. Hierdoor was het uitzicht prachtig, eindeloos ver konden we zien over lyon. S avonds zijn we dan naar een restaurant gegaan, waar ze typische zaken van lyon serveerden. Dit bleken voornamelijk ingewanden, hersenen, en andere speciale onderdelen van dieren te zijn. Daarom heb ik het toch maar op een groetensoep en quenelles gehouden. Dit laatste zijn een soort ei/pasta-worstjes in een vissaus met rijst (ik had dat al eens zelf proberen te maken met tomatensaus, maar toen smaakte het eerder naar speculaas…niet de ideale combinatie).

De service van het restaurant was allesbehalve. Zo kloeg ik voor een gerecht van jessica dat vrij aangebrand was, en het enige wat de serveester antwoordde was dat ze dan maar derest moest opeten en het verbrande laten liggen. Ze namen ook uw bord al weg, voordat je gedaan had met eten…Maar het was wel gezellig en ze serveerden de typische specialiteiten van de streek. Daarna zijn we met z’n allen naar de rivier geweest om op een bood, die aan de kade aangemeerd lag, te feesten. Vanuit de boot had je een prachtig zicht op de rivier en de verlichte stad.

Zoals in elke stad, waren er in lyon ook daklozen…waarvan deze foto een heel paradoxaal voorbeeld is (een SDF slaapt hier voor één van de duurste en chicste winkels van de stad).

Zondagochtend verschoten jessica, barbara en ik erg toen we ontdekten dat inne en Stephanie niet op onze kamer waren blijven slapen. Na een tijd gewacht te hebben en niets van hen te hebben gehoord zijn we dan met zijn drieën de oude stad gaan verkennen. Zo zijn we die zonnige zondag begonnen met de ‘beklimming’ van de heuvel waarop de prachtige basiliek staat. Buiten aan de poorten van de basiliek begon er net op dat moment een betoging van homoseksuelen tegen het standpunt van de paus in verband met condooms. Ze schreeuwden teksten als: ‘benoit, assasin’, ‘le capot, c’est la vie’, … Aan de andere kant van de straat (aan de kant van de kerk) schreeuwden aanhangers van de paus: ‘benoit, OK’, ‘touche pas à mon pape’… Omdat er ook veel jongeren onder deze groep waren, had ik enorm veel zin om hun kant van het verhaal eens te horen. Dus ben ik op iemand afgestapt en gevraagd wat hun mening is…maar aangezien de hunne absoluut niet de mijne was, ben ik beginnen discussiëren (en plotsklaps was mijn Frans heel vloeiend en snel). Op de duur stond er 5 man tegenover mij (met ook iemand van de pers erbij :). We hebben nog een tijdje gediscussieerd over de houding van de kerk tegenover onder andere aids in Afrika, homoseksuelen…

Na dit interessant en schokerend gesprek zijn we naar het Romeinse amfitheater gegaan om een beetje af te koelen van deze hetze. Het is een klein, maar mooi bewaard amfitheater.

Na daar even uitgerust te hebben zijn we naar de kathedraal van lyon gegaan, en vervolgens naar de markt. Het was een gigantische markt met veel verschillende specialiteiten van de streek, fruit, bloemen…echt iets waar ik enorm van hou.

Daar hebben we ons een typisch Frans middagmaal aangeschaft (quiche lorrain) en dit opgegeten in de zon. Daarna zijn we nog naar de stad geweest om een dessertje te eten. Vervolgens hebben we een museum bezocht waar ze het originele decor van de film parfum hadden. Enorm indrukwekkend..zeker toen ze lieten zien in een filmpje hoeveel geduld en werk er aan zo’n decor is. Het was een enorm interessant museum dat ook liet zien hoe titanic getrukeerde was, of hoe E.T nagebootst werd…

In de namiddag zijn we de anderen dan terug tegengekomen en hebben we samen nog op een boekenmarktje rondgesnuffeld, een koffiet gedronken, en macarons gegeten (heerlijke specialiteit van hier), en mc donnalds gegeten. S avonds hebben we de ziel uit ons lijf gelopen om de trein nog te halen, en … echt 2 seconden voor hij vertrok konden we erop springen.

la grêve...

Omdat ik niet voldoende weerstand heb kunnen bieden aan de ‘erasmusepidemie’, zat ik vorige week zoals vele hier met een zware verkoudheid. Een goede gelegenheid om een beetje bij te slapen en te werken voor mijn taak van sociologie de l’art. Zo was ik maandag boeken gaan lenen, en zat ik buiten voor mijn deur in het zonnetje wat te lezen over de geschiedenis van graffiti, de sociologische kijk op deze kunstvorm en de subcultuur die ermee gepaard gaat. Plots kwam er een jongen voorbij die me vroeg waarom ik dat deed, en na een gesprek van een half uur (ja alles in het ‘vloeiend’ Frans) bleek dat hij vroeger dat ook had gedaan, maar teveel last had gehad met de politie, en het wereldje hem toch niet zo beviel. Hij was zo vriendelijk dat hij mij een super chic boek over graffiti heeft geleend, zo zalig dat iedereen hier zo gastvrij en hulpvaardig is.

Dinsdag ben ik voor de vierde keer van fiets gaan wisselen (de man van het bureau kent me al, hoewel het vaak een andere persoon is). Met alle materiële zaken hier heb ik niet bepaald veel geluk…maar gelukkig is dat maar alles, en kan daar elke keer wel iets op gevonden worden. S avonds ben ik traditiegetrouw naar integrebar geweest. Maar ook tradititegetrouw was die bar te klein, waardoor we met een aantal naar een bar zijn geweest, die het idee geeft dat je op vakantie bent (zand op de grond, gedempte lichten, goedkope cocktails…)

Woensdag hadden we normaal les op de campus. En de deuren waren zowaar niet meer geblokkeerd door stoelen (ook wel hier ‘printemps des chaises’ genoemd) of vuilbakken. Ik denk dat de massale aanwezigheid van de security daar voor iets tussen zat. In het gebouw dat niet super groot is, waren er 10 zware mannen, in een zwart pak met oortjes om te communiceren…, aanwezig. Vrij angstaanjagend, maar vooral bizar.

Donderdag en vrijdag heb ik heel goed voor mijn taak voor sociologie de l’art gewerkt. Het doet nog eens goed om iets functioneels met mijn hoofd te doen. Zo heb ik ook gewoon wat gelezen in mijn handboek van sociologie, eigenlijk echt zo interessant. K las toen ook op het bureau virtuel meer informatie over het examen van sociologie du changement culturel. Maar Irina en ik begrepen er niet zo heel veel van en gingen uitleg vragen aan de prof. Deze was er niet, maar een andere prof, die in hetzelfde kantoor zat, wilde ons wel helpen. Dus we legden uit dat we niet goed begrepen wat we nog extra voor het examen aan zelfstudie moesten doen. En die prof die vond het ongehoord dat onze prof ons extra werk gaf, daar in de assemblee generale was gestemd dat de studenten niet gestraft mogen worden door deze situatie. Bijgevolg begrepen we er helemaal niets meer van, aangezien de ene prof het tegenovergestelde van de andere zegt. Die prof wist ons ook nog wel te vertellen dat hij dacht dat de stakers nog niet aan het einde van hun latijn zijn, en dat zelfs sinds gisteren de ‘sorbonne’ is geblokkeerd. Deze universiteit doet normaal gezien nooit mee aan stakingen, en is een symbool voor het franse onderwijs. De prof meent dat deze situatie vergelijkbaar is aan die van mei ’68 et dat we dus historische zaken aan het meemaken zijn….wordt ongetwijfeld vervolgd.

een prachtige zomerweek

Zondag had ik om iets voor 11 u met Elena afgesproken om samen naar bukana te rijden, waar we met Chris hadden afgesproken. Rond half elf komt Elena in haar pyjama zeggen dat ze toch liever in haar bed blijft liggen, enorm grappig zicht (Elena woont toch 10 minuutjes fietsen van mij :). Om 11 u ben ik dan met chris begonnen aan de ‘beklimming’ van de bastille. Er zijn verschillende wegen naar toe (waaronder de liftjes), maar wij kozen voor de zwaarste. Zo moesten we 1280 trappen doen…hieruit bleek nog maar eens dat mijn conditie ronduit slecht is. Maar eens boven hadden we een prachtig uitzicht. Daar hebben we gepicknicked, en een koffietje gedronken. Tegen 16 u zijn we dan terug naar beneden gegaan en hebben we nog iets gedronken met Julia, Elena (die ondertussen wel uit haar bed was geraakt) en Stephanie in ‘de ronde tafel’ (een heel oud mooi art-deco cafe).

Maandag hadden de studenten de stoelenopstelling nog maar eens veranderd. Dit was echter het enige dat veranderde, daar het nog steeds geen les was. Ik heb dan wat gewerkt voor school en in de namiddag mocht ik een pakje gaan halen bij de post. Omdat ik in het begin een franse bankrekening had moeten openen (om elektriciteit en chauffage te kunnen aanvragen) kreeg ik punten. En met deze punten heb ik een broodrooster, een waterkaraf (die het water zou ‘zuiveren’) en een luispreker-voor-mijn-ipod/radio gekregen. Echt super fijn, net sint niklaas. S avonds ben ik naar EVE geweest, voor een film uit de jaren 20, die begeleid werd met life muziek. Het was heel interessant om te zien hoe men gekleed was in die tijd, wat voor auto’s er reden… maar de film duurde anderhalf uur, en dat is toch wel te lang voor een stomme film.

Tot nu toe was mijn les Frans elke dinsdag doorgegaan, ondanks de staking. Maar deze keer niet. En de reden was op zijn minst bizar te noemen. Zo had de president van de universiteit beslist dat de lokalen gesloten moesten blijven, uit angst dat de studenten de stoelen gingen pikken… Dus geen les, wat wel jammer is, want ik wil mijn Frans wel verbeteren. S middags ben ik dan 1 kilometer gaan zwemmen. S avonds ben ik eerst naar Anni gegaan. Zij is een fins meisje die drie Finse vriendinnen op bezoek had en hen aan ons wilde voorstellen. Daarna zijn we met z’n allen nog naar de Irish pub gegaan omdat het St Patricks Day was. Daar heb ik een guinness van het vat gedronken, wat me wel beviel.

Net zoals de vorige dagen scheen de zon donderdag weer hevig en was de lente volledig in het land. Daarom heb ik me buiten aan mijn kot gezet met een stoel en mijn boeken. Ook nog een terrasje met alle duitsers hier kon ik niet afslaan. Daarna zijn marion en Elena nog langsgekomen met ijsjes…Dit is echt zo geweldig aan erasmus, er zijn steeds verassingen, k leer steeds mensen beter kennen. S avonds heb ik gekookt voor Stephanie en Chris (wiens arm in de plaatser ligt en bijgevolg niet meer kan koken). Daarna zijn we met z’n allen naar Miriam geweest. Zij gaf een feestje voor haar verjaardag. Heel gezellig en iets te laat omdat ik de volgende dag om 6u moest opstaan om te gaan skieen.

Vrijdag ben ik nog eens naar mijn favoriete skigebied‘les 7 laux’ geweest. S ochtends heb ik samen met emma en Irina een poging gedaan om skiles te geven aan Elena en Marion. Maar t bleek nu wel dat het echt moeilijk is om uit te leggen hoe je moet skieen. S namiddags heb ik samen met emma en Irina priveles gekregen (gratis!). Maar de skilerares had ons niveau iets te hoog ingeschat waardoor we begonnen met de steilste zwarte piste die ik ooit al in mijn leven heb gedaan (en die er op de koop toe nog vol met bulten en ijzig bij lag). Het gevolg was dat emma een spectaculaire schuif van 20 m heeft gedaan, en Irina er eentje van 40m. Ik was zo blij toen ze allebei niks bleken te hebben. Eens we beneden waren was het mijn beurt om eens te vallen…en dan nog op een rode piste. Helaas houd ik er wel iets aan over: een enorme blauwe plek op mijn dij en een heel pijnlijke duim ( denk een overblijfsel van mijn vorig ski-accident, waarbij hij in de gips moest). S avonds heb ik met Irina de tram teruggenomen. Het was een beetje sukkelen aangezien mijn fiets, 2 paar ski’s, 2 paar botten en 2 paar stokken mee moesten en mijn duim ongelooflijk veel pijn deed. Maar het is ons gelukt. Vlug daarna een douche genomen en vertrokken naar Sandra thuis, waar er een feestje was. Daarna zijn we met z’n allen naar EVE gegaan en nog tot half drie (een unicum hier in Frankrijk) gedanst op diverse soorten muziek (het waren verschillende soorten dj’s die geen commerciële muziek draaiden, maar elk iets aparts op hun eigen manier).

de onderstaande foto is de fameuze zwarte/hors piste

Zaterdagmiddag hadden we met z’n allen afgesproken om samen naar de bastille te wandelen. Het is echt super fijn om te zien dat steeds dezelfde fijne grote groep mensen er is. K denk dat we met om en bij de 20 zijn, die allemaal apart zijn, maar toch heel goed overeen komen. Iedereen had het (in Frankrijk verplichte) stokbrood mee, en een of ander groot stuk kaas en een fles wijn. We hebben er wel twee uur over gedaan om boven te geraken omdat we de weg niet echt vonden. Zo ben ik uiteindelijk over een muur moeten kruipen van 2.5 m hoog denk ik. Gelukkig waren er een aantal jongens, die mij als licht gehandicapte, konden helpen om de andere kant te bereiken. Boven hebben we met z’n allen gepicknickt in volle zon, met een prachtig uitzicht over grenoble.

Tegen drie uur werd het nog mooier toen er een ‘brass band’ begon te spelen. Het was echt een prachtige namiddag, eenvoudig, maar o zo leuk om met iedereen te praten, van het mooie weer te genieten. Voor ik het wist was het zes uur. Vlug nog wat inkopen gedaan, en daarna naar Marissa vertrokken, waar ik tartiflette heb gegeten. Dit is een heerlijk, maar heel zwaar, gerecht typisch van deze streek.**

** Omdat het zo lekker is....het recept: Boter verhitten en de ui op hoog vuur al omscheppend bakken tot het wat kleur krijgt.Spek toevoegen en meebakken tot het een mooi kleurtje heeft.De beetgare aardappels toevoegen en alles door elkaar scheppen.Creme fraiche erdoor mengen.Kruiden met peper en evt. geperste knoflook.Schep alles in een ovenschaal.De reblochon overlangs doorsnijden,zodat je twee schijven krijgt.Deze op de schotel leggen met de korst naar boven.20 min. in het midden van de oven bakken,de leeggelopen korsten verwijderen en de schotel nog zo een 10 min. terug in de oven om hem mooi te laten kleuren. Je kunt de korsten weggooien maar ze zijn eetbaar en erg lekker!

voorbije lentedagen

Ik heb een minder aangename ontdekking gedaan dat mijn lek terug is! pff niet zo fijn want het riekt niet bepaald aangenaam en hierdoor zijn die beestjes weer terug. We hadden in de namiddag geen les, omdat er ‘gevaar dreigde’ in ons lokaal. Niet dat de deuren geblokeerd waren ofzo, nee het was omdat er een groepje ‘gewelddadige studenten rondloopt’ die de klas wel eens zou kunnen binnenvallen. S avonds ben ik dan naar ‘les nuits de musée’ geweest. Voor het museum was er een theatergezelschap die ‘iets’ deden, k begreep er niet zo veel van, en het was ook niet bepaald mijn ding. Daarna ben ik voor de derde keer gratis naar het museum geweest. Er was een tijdelijke tentoonstelling van ‘Richter’ (een duitse kunstenaar).

Donderdag was ik gaan kijken met Irina of we les hadden. Maar wij waren de enige twee samen met de prof. Daarom hebben we met haar wat gediscussieerd over de staking, en het systeem in belgie… eigenlijk nog wel heel interessant. S avonds ben ik dan met Irina bij barbara, alex, cam, ed en piotr gaan eten. Heel gezellig en lekker. Als verassing had piotr nog een pools dessert bij. Maar omdat we tegen het einde nog met vijf overbleven (waarvan er twee geen dessert moesten hebben), heb ik in het totaal 12 ‘pannenkoekachtige dingen’ (niet zo groot als die in België) gegeten na mijn gewone maaltijd.


Vrijdag ben ik met de auto naar ‘les 7 laux’ geweest. Echt heel aangenaam dat ik steeds met de auto van Julia mag meerijden. (alleen was het even spannend toen Julia ontdekte in het heenrijden dat het lampje van haar bezinetank brandde, maar gelukkig heeft de auto het tot boven uitgehouden).In de voormiddag hebben Stephanie en ik geskieed met cam, alex en mat. Het weer was prachtig en de zichten evenzeer. S middags hebben we heerlijk gepicknicked in de zon. En s namiddags hebben we les genomen. Deze lessen zijn gratis omdat ik lid ben van ‘ecole de glisse’. Normaal ben ik niveau D, maar omdat er een instructeur niet is komen opdagen zat ik bij groep E (het hoogste niveau). Op zich was dit niet zo slecht want hierdoor heb ik mijn grenzen wat kunnen verleggen. Zo ben ik in de ‘half-pipe’ geweest (ok sprongen kon je het niet noemen, maar toch) en vaak ‘hors piste’. De skileraar heeft me ook heel veel nuttige tips gegeven…nu heb ik heel veel zin om die te oefenen, waardoor mijn techniek hopelijk iets optimaler wordt. Tegen 19 u was ik thuis, vlug gegeten, en dan met de fiets vertrokken naar Anna. Bij haar hebben we met een hele hoop meisjes ‘in to the wild’ gezien. Een fantastische film, met een mooie boodschap en prachtige landschapsbeelden. Daarna zijn we met z’n allen nog even iets gaan drinken.

Samen met Belle (een meisje van australie, die alles weet over ons koningshuis), Chris en Elena ben ik vandaag gaan wandelen in ‘Villard de Lans’. Een mooie streek op een uurtje van grenoble. Hoewel wandelen…dat was het oorspronkelijke plan. Maar omdat het zo’n zomerweer was, zijn we net iets te lang op een terrasje blijven plakken. Hierdoor hadden we niet meer voldoende tijd om de geplande wandeling te doen. Daarom zijn we maar in het wildeweg aan een wandeling begonnen. Deze route was ook heel mooi, en de picknickplaats van s middags was ook prachtig.

In de namiddag hebben we dan nog even gewandeld, om daarna terug te keren naar het dorp om een ijsje te eten in de zon. Toen we tegen 16 u onze bus wilden terugnemen, bleek deze alleen maar om 18 u te rijden. Daar stonden we dan…liften bleek niet goed te werken, omdat alle auto’s overladen vol zaten. Daarom zijn we (noodgedwongen :) nog iets gaan drinken in ‘les goûteurs d’antan’. Dit is een prachtig theehuis met vele verschillende soorten taarten en thee uiteraard. De inrichting leek op die van een sprookjeshuis.

Bedankt voor alle lieve berichtjes, brieven...die ik krijg. Het doet heel goed te weten dat jullie me nog niet vergeten zijn, en vergeet vooral niet dat dat omgekeerd ook zo is!

voorbije week

Toen ik vrijdag mijn huur ging betalen bleek er iets fout gelopen te zijn met mijn beurs (die ik van Frankrijk krijg). In plaats van Nocturnes de Faure, hadden ze Gabriel Faure gelezen. Deze leesfout kost me wel 85 euro per maand. Diegene die dit ontdekte zei dat dit echt bijna nooit gebeurd, en dat ik toch echt geen geluk heb (ik dacht toen net hetzelfde). S middags zijn we met vele gaan eten, een koffietje gedronken in eve en daarna nog wat andere administratieve zaken inorde gebracht. S avonds ben ik met marita naar myriam gefietst. Daar hebben we een ‘apéro’ gedaan en daarna ben ik nog met nadia, michela en marita (allemaal italiaanse meisjes) naar Bukana gegaan. Daar ben ik emma, jessica, alex, cam, barbara, quinten en hariette nog tegengekomen.

Zaterdag namiddag ging ik met lis en Stephanie profiteren van de prachtige lentezon in de stad op een terrasje. Maar ook op fietsgebied zit het me hier niet bepaald mee. Ik wilde vertrekken naar het stadscentrum, maar bleken mijn remmen helemaal tegen mijn band geduwd te zijn. Geen idee hoe dat kan, aangezien ik er de vorige nacht nog mee naar mijn kot was gekomen. Ik heb nog geprobeerd naar de stad te fietsen, maar dat was niet te doen. Daarom besloot ik hem ineens te laten maken. Dus ik met mijn fiets op de tram. Bleek het kantoor (dat fietsen voor studenten en toeristen verhuurd) alleen op zaterdagnamiddag gesloten te zijn (niet bepaald een dag voor een toeristisch ding om gesloten te zijn, als je het mij vraagt). Dus ik terug met mijn fiets op de tram…en plots hoor ik door de luidsprekers dat ‘diegene met de fiets moet afstappen’…ik dus. Iedereen in de overvolle tram keek me aan. Ik heb nog een aantal minuten gewacht in de hoop dat de tram dan toch door zou rijden, maar hij bleef staan. Gelukkig was de chauffeur van de volgende tram iets vriendelijker, en mocht ik wel met mijn fiets op de tram. Die avond heb ik samen met lis en Stephanie gekookt. Daarna zijn ook nog Michela, Elena, Marion en Miriam gekomen om samen ‘Bienvenue chez les Chti's’ te zien. Heel leuke film, een aanrader voor wie iets luchtigs wil zien.

Zondag was het ‘jours des femmes’. Ik had nog nooit van deze dag gehoord, maar vind het een heel goed initiatief. Zo zijn we met een aantal meisjes naar het skigebied ‘chamrousse’ gegaan en koste onze skipas uitzonderlijk 1 euro!! (de jongens daarentegen moesten 23 euro betalen :) Chamrousse is een prachtig (klein) skigebied op 45 min van grenoble. We hadden ook enorm veel geluk met het weer, waardoor de zichten prachtig waren…echt een zalige dag

Ik wilde zoals steeds maandag naar 'sociologie de l'art' gaan, maar de hele universiteit was geblokkeerd met stoelen en banken voor de deuren. Wel jammer omdat dat vak echt interessant is. Het examen ervan bestaat uit het maken van een dossier. Ik ga een grafitiartist bespreken en had de prof daar graag over gesproken. Maar was duidelijk niet voor maandag.

In de dag heb ik dan nog eens goed kunnen doorwerken aan mijn taken, naar de winkel, fiets laten maken... S avonds was het dan traditiegetrouw filmavond in EVE. Dit keer stonden er twee films op het programma: ‘Gosses de Tokio’ en 'lolita' van S. Kubrick. De japanse film dateert van 1932. Bijgevolg was het een stomme (in de zin van: geen gesproken woorden)zwart-wit film. Het beviel met niet echt, waardoor ik in slaap ben gevallen. De tweede film van Kubrick was wel veel beter. Het verhaal kwam een beetje traag op gang, maar deze kon ik toch veel meer appreciëren dan de eerste film van de avond.

Ik ga terug met mijn goed voornemen beginnen en ben bijgevolg dinsdagochtend gaan joggen. Daarna heb ik voor de verschillende taken die ik heb gewerkt. S avonds heb ik met Irina bij Emma op kot gekookt. Daarna zijn we samen naar het feest van Barbara geweest. Dit is een Australisch meisje, die op de dag van haar aankomst in Frankrijk haar enkel heeft gebroken (door voor haar kot uit te glijden). omdat haar plaaster er gisteren eindeljk af mocht, gaf ze een groot feest (elke reden is hier goed om te feesten :). Het is opvallend dat er steeds meer en meer mensen zijn met krukken, of een plaaster… duidelijk dat skiën hier erg in trek is.

brûleurs de loups

Maandag zijn we met z'n allen (myriam, marion, stephanie, julia, florian, chris, alex, cam, ine, thynke, quinten, barbara en ik) naar 'jackie brown', een film van quinten tarantino, gaan kijken in EVE. Dinsdag was er om 10 u een assemblee generale, speciaal voor iedereen van sociologie. Er hing een heel grimmige sfeer. Proffen gingen met elkaar in discussie, studenten liepen weg als de prof te luid schreeuwde...De conclusie van dit alles was, dat als de regering tegen 5 maart geen gehoor geeft aan de eisen van de proffen en studenten, er een complete blokkering zal zijn van de universiteit. S avonds ben ik met Anni en Thynke naar ‘loco mosquito’ geweest. Een bekende salsabar hier in grenoble (die overvol was). Daarom ben ik na een tijdje met ‘les allemands’ iets gaan drinken in een naburig cafe.
Na me woensdag een hele dag gehaast te hebben (les, naar de winkel gaan, was doen…) fietste ik met Sandra naar Grand Place. Hier hadden we met 18 (!) afgesproken om samen naar ijshockey te gaan kijken. Omdat we ons helemaal wilden inleven in onze supportersrol hebben we de kleuren van ‘les bruleurs de loups’ op ons gezicht geverfd (de meeste jongens hadden zelfs heel hun gezicht gekleurd in rood en geel). Maar tot onze grote verbazing bleken de kleuren van grenoble helemaal niet geel en rood te zijn. Daar stonden we dan…18 ‘idioten’ gekleurd in geel en rood. Maar dat kon uiteraard de pret niet bederven. De match was heel leuk om te zien (net als in basket ook met goede muziek tussen door en cheerleaders).


Ik was voor de eerste keer met de fiets, en het was een verschrikkelijke tocht. Het regende gigantisch hard, alles was doorweekt en het was ijskoud. Daarom zijn we met z’n allen daarna nog naar mijn favoriete bar gegaan (ze heet ‘365’ en is erg mooi ingericht en er is nooit te veel volk). Ik kende de weg niet terug, maar gelukkig was er een vriendelijke jongen van canada, die ook naar de campus moest met de fiets, die me de weg wel wilde tonen. We zijn zo snel als mogelijk naar huis gereden, en dan wachtte mijn droge kleren, een hele verademing.

Frankrijk blijft me toch verbazen. Zoals ik al eerder zei was er immers een ultimatum afgekondigd dat de universiteit geblokkeerd ging zijn, indien de eisen niet werden ingewilligd. Maar wat bleek nu…ik had plots toch les (hoewel de eisen niet beantwoord waren). De prof gaf les met een zwarte rouwband rond zijn arm (en we zaten maar met vier in de aula). Het was best wel moeilijk om te volgen, het was terug wennen aan zijn lesgeefstijl enzo. S namiddags heb ik dan nog eens flink voor school gewerkt. S avonds ben ik met Harriette en Myriam in IKEA ‘köttbullar’ gegeten en daarna naar een muziek wedstrijd in EVE geweest.

reactie plaatsen?

Even een technisch intermezzo: enkele vroegen zich af hoe je een reactie kunt plaatsen op mijn blog. Ik heb het niet echt zelf geprobeerd, maar ik denk dat je onderaan het tekstje (waarop je wil reageren) op '0 reacties' moet klikken. Daarna verschijnt er een kadertje om een iets te schrijven en daarna zal je dat nog moeten bevestigen veronderstel ik...kijk al uit naar jullie reacties.

voorbije dagen...

Donderdag was het hier weer ‘assemblé generale’. Dit wil zeggen dat alle proffen van sociologie en de studenten samenkomen om vragen te stellen, te discussiëren… over de huidige toestand. Het resultaat van deze bijeenkomst was dat er zeker donderdag en vrijdag geen les is (hoewel het toch nog steeds van prof tot prof afhangt, waardoor k naar elke les ga kijken of het les is of niet). Daarom had ik plots vier uur vrij. Die heb ik nuttig besteed aan het schrijven van een ‘reddingsplan voor de economische crisis’ (in het Frans uiteraard). S avonds ben ik met Irina, Barbara, Emma en Anni naar 'The Curious Case of Benjamin Button'. We wilden deze film in het engels zien, met Frans ondertitels. Geen eenvoudige eis zo bleek. Er was maar één cinema die de originele versie speelde. Bizarre cinema overigens: als je binnen kwam stond je precies gewoon in de gang van een rijhuis; er was een loket dat pas een paar minuten voor het begin openging; en als we dan eindelijk een kaartje mochten kopen moesten we nog door een doolhof van gangen (duurde wel 10 minuten)…maar al die moeite was het meer dan waard. De film is een sterk verhaal dat ons allemaal heeft ontroerd. Het was meeslepend, prachtig in scene gezet, knap geacteerd… Na de film moesten we dan ook allemaal even bekomen, en begonnen we als het ware spontaan te filosoferen :) Omdat niemand echt zin had om met zo’n gemoed te gaan slapen zijn we nog iets gaan drinken in ‘bukana’. Daar was toevallig ook een salsales bezig. Maar dit was de eerste keer in mijn leven dat ik geen zin had om te dansen…een film kan nogal wat met een mens doen.

Vrijdag was het weer prachtig. Het was/is hier net lente: vogels fluiten, zon schijnt, kan in een truitje buiten lopen… echt zalig. En het feit dat het in de bergen nog wel koud genoeg is om te skieen maakt het nog eens zo goed...Hoewel: zaterdag was het ook prachtig weer (geen wolkje aan de hemel, stralende zon, warm..). Maar ook in het skigebied was het 'heel warm', waardoor de sneeuw aan het smelten was. Toch wilde ik van deze prachtige dag profiteren. Dus ben ik met Lis (meisje uit Luxemburg), Alex en Cam (twee jongens uit australie die dol zijn op belgisch bier en speculaas) naar het skigebied St Pierre Chartreuse geweest. Dit is een kleiner skigebied (wel veel duurder als les deux alpes) met een heel gezellig dorpje. Omdat de kwaliteit van de sneeuw niet ideaal was hebben we een lange middagpauze genomen.

Daarna zijn we weer vertrokken en plots was het vijf uur. Hoog tijd om onze bus halen. Alles ging vlot (zelfs niet misselijk geworden na het eten van iets te veel speculaas in de bus) totdat de buschauffeur zei dat we allemaal moesten uitstappen omdat de stang van zijn ambriage doorgebroken was (of iets in die aard). Vrij problematisch aangezien er niet bepaald veel bussen voorbij kwamen en wandelen met al ons materiaal behoorlijk ver bleek te zijn. Maar we hadden geluk en 10 minuten later zijn we op de eerste de beste bus gestapt die ons afzette recht aan de tramhalte. Vlug gedoucht en gegeten en dan meteen naar Barbara (meisje van australie) haar kot. Daar heb ik met Anni, Alex, jess, Sandra, Cam en Irina iets gedronken en daarna zijn we naar de stad getrokken. Ik ben met Sandra meegereden met de fiets om de weg te weten voor de volgende dag. Prachtige fietstocht om grenoble by night te leren kennen. We zijn naar bukana geweest, leuke bar aan de rivier met zicht op de bastille.

Zondag heb ik m’n huishoudelijke taken vervuld in de voormiddag. In de namiddag ben ik dan een fiets gaan huren (kost slecht 35 euro voor drie maanden). Daarna ben ik met ine, jessica, alex en sandra naar het museum geweest. Maar omdat er een misverstand was, was ik er blijkbaar al geweest en ben ik iets gaan drinken met marion, Julia en Stephanie. Daarna ben k naar huis gereden (en zowaar van de eerste keer de correcte weg).